|
ÖZET
Oğuz grubu yazı dilleri ve ağızlarında zamir kökenli birinci ve ikinci kişi ekleriyle on sistem oluşmuştur. I. sistem, /n/ ünsüzlü -sXn ~ -sXnXz ikinci kişi ekleri ve -Xz çokluk 1. kişi ekiyle belirlenmiştir. -(X)n, -sXŋ ~ -(X)ŋ, -(X)z ~ -Xs, -sXŋXz ~ -(X)ŋXz ekleri, II. sistemi oluşturmuştur. II. sistemin belirleyicileri, -(X)n teklik 1. kişi, /ŋ/ ünsüzlü -sXŋ ~ -sXŋXz ikinci kişi ekleri ve -(X)z ~ -Xs çokluk 1. kişi ekidir. III. sistem, yine /ŋ/ ünsüzlü -sXŋ ~ -sXŋXz ikinci kişi eklerini bulundurur. II. ve III. sistem, birbirinden -(X)z ~ -Xs ve -XK çokluk 1. kişi ekleriyle ayrılır. IV. sistemde /n/ ünsüzlü -sXn ~ -sXnXz ikinci kişi ekleri ile -XK çokluk 1. kişi eki belirleyicidir. V. sistemde geniş ünlülü -Am teklik 1. kişi ve -sAn (ve değişkeleri) teklik 2. kişi ekleri ile genişlememiş -sXz çokluk 2. kişi ekleri tipiktir. VI. sistem, /n/ ünsüzlü ve genişlemiş -sXnXz çokluk 2. kişi ekiyle belirlenmiştir. VII. sistemde /ŋ/ ünsüzlü -sAŋ ~ -sXŋXz ikinci kişi ekleri ayırıcıdır. VIII. sistemde -sXyXz çokluk 2. kişi eki tipiktir. IX. sistemi, -An, -Aŋ, -Ay, -ov teklik 2. kişi; -A(y)z ~ -I(y)z, -(Ay)Iz ~ -(Iy)Iz, -åz, -AŋIz, -Aŋs, -A(y)s çokluk 2. kişi ekleri ile geniş ünlülü -AK çokluk 1. kişi eki belirlemiştir. -mAn ~ -bAn, -sAn, -mIz ~ -bIz, -sIz, -sIz(lĀ) ~ -sIs(lĀ) ekleri de X. sistem temsil etmektedir. I., II., III., IV., V., VI., VII., VIII. ve IX. sistemler, Oğuz (Batı) Türkçesi tipli; X. sistem, Karluk (Doğu) Türkçesi tiplidir.
Oğuz Türkçesinin alanlarında iyelik kökenli kişi ekleri için beş sistem kurulmuştur. Sistemler, özellikle -ŋXz çokluk 2. kişi ekindeki /ŋ/ ünsüzünün gelişimine göre oluşmuştur. /ŋ/ ünsüzü, II. sistemde korunmuş (-ŋXz biçiminde), I. sistemde /n/’ye değişmiş (-nXz biçiminde), III. sistemde düşmüş (-z biçiminde), IV. ve V. sistemlerde /y/ ve /w/’ye değişmiştir (-yXz, -wXz biçimlerinde).
ANAHTAR SÖZCÜKLER
Oğuz Türkçesi, Oğuz yazı dilleri, Oğuz ağızları, kişi ekleri.
ABSTRACT
In the Oghuz group of written languages and dialects, ten systems have been formed with first and second person suffixes of pronoun origin. System I is determined by the second person suffixes -sXn ~ -sXnXz with the consonant /n/ and the first person plural suffix -Xz. The suffixes -(X)n, -sXŋ ~ -(X)ŋ, -(X)z ~ -Xs, -sXŋXz ~ -(X)ŋXz form system II. The determinants of system II are -(X)n singular first person, -sXŋ ~ -sXŋXz second person suffixes with the consonant /ŋ/, and -(X)z ~ -Xs first person plural suffix. System III also contains the second person suffixes -sXŋ ~ -sXŋXz with the consonant /ŋ/. System II and system III are distinguished from each other by the first-person plural suffixes -(X)z ~ -Xs and -XK. In the fourth system, the -sXn ~ -sXnXz second-person suffixes with the consonant /n/ and the -XK plural first-person suffix are the determining factors. In the V system, the wide vowel suffixes -Am (first person singular) and -sAn (and its variations) (second person singular), along with the unwidened -sXz (second person plural) suffix, are typical. The VI system is characterized by the consonant /n/ and the widened -sXnXz (second person plural) suffix. In the VII system, the suffixes -sAŋ ~ -sXŋXz which have the consonant /ŋ/, are distinctive. In the VIII system, the -sXyXz (second person plural) suffix is typical. The IX system is characterized by -An, -Aŋ, -Ay, -ov (second person singular); The suffixes -A(y)z ~ -I(y)z, -(Ay)Iz ~ -(Iy)Iz, -åz, -AŋIz, -Aŋs, -A(y)s represent the 2nd person plural, while the -AK suffix with a widen vowel indicates the 1st person plural. The suffixes -mAn ~ -bAn, -sAn, -mIz ~ -bIz, -sIz, -sIz(lĀ) ~ -sIs(lĀ) represent the Xth system. Systems I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, and IX are of the Oghuz (Western) Turkic type, while the Xth system is of the Karluk (Eastern) Turkic type.
Five systems have been established for possessive origin personal suffixes in the Oghuz Turkic dialects. These systems are primarily based on the development of the /ŋ/ consonant in the -ŋXz plural second-person suffix. The /ŋ/ consonant is preserved in system II (in the form -ŋXz), changed to /n/ in system I (in the form -nXz), dropped in system III (in the form -z), and changed to /y/ and /w/ in systems IV and V (in the forms -yXz, -wXz).
KEY WORDS
Oghuz Turkish, Oghuz written languages, Oghuz dialects, personal suffixes.
KAYNAKLAR / BIBLIOGRAPHY
ACAR, E. (2022) Kastamonu İli Ağızları. Türkiye Türkçesi Ağızlarından Seçmeler (ed. Leylâ Karahan - Özgür Ay), Ankara: TDK Yayınları, 391-525.
ADAMOVIĆ, M. (1985) Konjugationsgeschichte der Türkischen Sprache. Brill.
AHMED, O. (2014a) Makedonya Türk Ağızlarında Şimdiki ve Geniş Zamanın Bugünkü Morfolojik Durumu. İdil, 3 (14), 1-11.
AHMED, O. (2014b) Üsküp Türk Ağzında Kip Ekleri. Türük. Uluslararası Dil, Edebiyat ve Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 2 (4), 1-36.
AKCA, H. (2009) Ankara İli Ağızları (İnceleme - Metinler - Dizin). Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
AMANSARIYEV, C. (1970) Türkmen Dialektologiyası. Türkmenistan Neşriyatı.
ARAT, R. R. (1947) Yusuf Has Hâcib. Kutadgu Bilig I. Metin. Ankara: TDK Yayınları.
ARGUNŞAH, M. - GÜNER, G. (2015) Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit Yayınları.
ARSLAN EROL, H. (2020) Suriye Türkmen Türkçesi Ağızlarının Tespiti. Tübitak.
ATA, A. (2002) Harezm-Altınordu Türkçesi. Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi 36.
ATAİZİ, D. E. (2017) Kaşkay Türklerinin Dili. Ankara: TDK Yayınları.
ATICI, A. (2015) Sungur Türkçesi. Ses ve Şekil Bilgisi. Konya: Eğitim Yayınları.
AYDEMİR, Ö. K. (2013). Lübnan Türkmenleri ve Dilleri. Tehlikedeki Diller Dergisi, 239-257.
AYDEMİR, Ö. K. (2015). Lübnan Türk Ağızları. İstanbul: Nokta Yayınları.
BANGUOĞLU, T. (1974) Türkçenin Grameri. Baha Matbaası.
BERDİYEV, R. (1988) Türkmen Diliniŋ Dialektlerinde ve Gepleşiklerinde İşlikler. Türkmenistan Ilımlar Akademiyası.
BOESCHOTEN, H. (1991) Aspects of Language Variation. Turkish Linguistics Today (ed. Hendrik BOESCHOTEN and Ludq VERHOEVEN), Brill, 150-193.
CEMRASİ, A. A. (2014) Xelec Tili Gıramıri. Kişisel Yayım.
CENGİZ, M. (2023) Özbek Türkçesinin Hive Oğuz Ağzı. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
ÇAM, A. (2023) Şahseven Türkçesi. Ankara: TDK Yayınları.
ÇELİK, M. (2020) Kaşkay Türkçesi Grameri. Ankara: Gazi Yayınları.
DALLI, H. (1991) Kuzeydoğu Bulgaristan Türk Ağızları Üzerine Araştırmalar. Ankara: TDK Yayınları.
DİNÇASLAN, M. F. (2023) Gagavuz Türkçesi Ağızları. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
DOERFER, G. - HESCHE, W. (1989) Südoghusische Materialien aus Afghanistan und Iran. Wiesbaden: Harrassowitz.
DOERFER, G. (1998) Turkic languages of Iran. The Turkic languages (ed. Lars JOHANSON and Éva Á. CSATÓ), London ve New York: Routledge, 273-282.
DOERFER, G. - HESCHE, W. (1998) Türkische Folklore-Texte aus Chorasan. Wiesbaden: Harrassowitz.
DOERFER, G. - HESCHE, W. (2002) Horasan Türklerinin Tarihi ve Edebiyatı (çev. Sultan TULU). Türk Dünyası, S 14, 319-336.
DOERFER, G. (2006) IranoTurkic. Turkologica 62 (ed. Lars JOHANSON ve Christiane BULUT), Wiesbaden: Harrassowitz, 93-113.
DOĞAN, T. (2015) Tikantepe Ağzının İran Türk Ağızları Arasındaki Yeri. X. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı, 28 Eylül-1 Ekim 2015, Saraybosna/Bosna-Hersek.
DOĞAN, T. (2016) Ġeşeng Ginle. Horasan Türkçesi Üzerine Bir İnceleme. Ankara: Akçağ Yayınları.
DOĞAN, T. (2019) Horasan Türkçesinin Deregez Ağzına Ait Bir Metin: Ellahekber’e Selām. SEFAD, S 41,157-192.
DOĞAN, T. (2020a) Urmiye Ağzı. Ankara: TDK Yayınları.
DOĞAN, T. (2020b) Tilimhan Divanı (Orta İran Türk Ağzı). Giriş-İnceleme-Metin-Dizin. Ankara: Akçağ Yayınları.
DOĞAN, T. (2020c) Kaşkay Türkçesinde Geniş Zaman Çekiminde Gelişen Biçimler. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Ağustos, S 49, 25-37.
DOĞAN, T. (2020d) Kaşkay Türkçesi Üzerine Bir İnceleme. Evezullah Seferi Keşkollu Yettim Yal (Yetim Tepe). Giriş-İnceleme-Metin-Aktarma-Dizin. Konya: NEÜ Yayınları.
DOĞAN, T. (2021) Kaşkay Türkçesinde -(y)AsI Gelecek Zaman Ekinin Kullanım Özellikleri ve Kiplik Anlamları. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Ağustos, S 52, 17-34.
DOĞAN, T. (2022) Horasan Türkçesinin Cüveyn Ağzıyla Yazılmış Bir Ağıt: ġōġādu kerbelāde. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19 (50), 83-99.
DOĞAN, T. (2024) Güney Azerbaycan Türkçesi Ağız Gruplarının Ortak ve Ayırt Edici Özellikleri Üzerine, Prof. Dr. Yakup Karasoy Armağanı (ed. Mustafa TOKER - Perihan ÖLKER - Mevlüt GÜLMEZ - İbrahim YILMAZ - Arife Ece EVİRGEN), Konya: Çizgi Yayınları, 633-649.
DOĞAN, T. (2025) Güney Azerbaycan Sahasında Bir Ağız Grubu: Bağdadi Şahsevenler. Karl Heinrich Menges Kitabı (ed. Emine Yılmaz - Hasan Hayırsever), Ankara: Erkmen Yayınları, 213-236.
ECKMANN, J. (2003a) Çağatayca El Kitabı (çev. Günay KARAAĞAÇ). Ankara: Akçağ Yayınları.
ECKMANN, J. (2003b) Harezm, Kıpçak ve Çağatay Türkçesi Üzerine Araştırmalar (haz. Osman Fikri Serkaya). Ankara: TDK Yayınları.
EKER, S. (2005) Çağdaş Türk Dili. Ankara: Grafiker Yayınları.
ERASLAN, K. (2012) Eski Uygur Türkçesi Grameri. Ankara: TDK Yayınları.
ERCİLASUN, A. B. (2004) Başlangıçtan Yirminci Yüzyıla Türk Dili Tarihi. Ankara: Akçağ Yayınları.
ERCİLASUN, A. B. - YLDIZ, M. (2022) Kars, Ardahan ve Iğdır İlleri Ağızları. Türkiye Türkçesi Ağızlarından Seçmeler (ed. Leylâ KARAHAN - Özgür AY), Ankara: TDK Yayınları, 359-391.
ERDAL, M. (2004) A Grammar of Old Turkic. Brill.
ERDEM, M. (2000) Türkmen Türkçesi Ağızlarında Olumlu Şimdiki Zaman Kullanımı. Bilig, 14, 55-73.
ERDEM, M. (2024) Türkmen Grameri. Ankara: Grafiker Yayınları.
ERDEM, M. D. - KİRİK, E. (2012) Kahramanmaraş ve Yöresi Ağızları. Maraş: Kahramanmaraş İl Özel İdaresi.
ERGİN, M. (1989) Dede Korkut Kitabı I. Giriş-Metin-Faksimile. Ankara: TDK Yayınları.
ERGİN, M. (2009) Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Yayınları.
ERSOY, F. (2007) Çuvaş Türkçesi. Türk Lehçeleri Grameri (ed. Ahmet B. ERCİLASUN), Akçağ Yayınları, 1285-1340.
ERSOY, F. (2021) Moğol Dili Grameri. Ankara: TDK Yayınları.
GÖKÇÜR, E. (2022) Van İli Ağızları. Türkiye Türkçesi Ağızlarından Seçmeler (ed. Leylâ KARAHAN - Özgür AY), Ankara: TDK Yayınları, 719-753.
GÜLENSOY, T. - GÜNŞEN, A. (2022) Kütahya İli Ağızları. Türkiye Türkçesi Ağızlarından Seçmeler (ed. Leylâ Karahan - Özgür Ay), Ankara: TDK Yayınları, 463-498.
GÜLSEVİN, G. (1997) Eski Anadolu Türkçesinde Ekler. Ankara: TDK Yayınları.
GÜLSEVİN, G. (2002) Uşak İli Ağızları. Ankara: TDK Yayınları.
GÜLSEVİN, S. (2020) Karay Türklerinin Dili (Troki Diyalekti). Ankara: TDK Yayınları.
GÜMÜŞATAM, G. (2012) Kıbrıs Ağızlarında İyelik Eki Kökenli Şahıs Eklerinin Kullanım Alanları. Zeltschrift für die Welt der Türken, 4/3, 309-327.
GÜNAY, T. (1978) Rize İli Ağızları (İnceleme-Metinler-Sözlük). Ankara: TDK Yayınları.
GÜNER, G. (2021) Karahanlı Türkçesinde Fiil. Ankara: TDK Yayınları.
GÜNEŞ, N. (2009) Kuzeydoğu Bulgaristan’da Çerkovna Köyü ve Çevresi Türk Ağızları ( İnceleme-Metinler-Sözlük). Malatya: İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
GÜVENÇ, L. (2014) Ermeni Harfli Kıpçak Türkçesinde Fiil. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
KARAHAN, A. (2013) Dîvânü Lugât-it Türk’e Göre XI. Yüzyıl Türk Lehçe Bilgisi. Ankara: TDK Yayınları.
KASAPOĞLU ÇENGEL, H. (2012) Ermeni Harfli Kıpçak Türkçesi. Dil Araştırmaları, 10, 17-81.
İSMAYIL, M. (2003) Yaralı Turna (Molla Penah Vagıf). Ankara: MEB Yayınları.
JABLE, E. (2010) Kosova Türk Ağızları İnceleme. Metin-Sözlük. Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
JOHANSON, L. (2007) Türkçe Dil İlişkilerinde Yapısal Etkenler (çev. Nurettin DEMİR). Ankara: TDK Yayınları.
KANAR, M. (1997) Farsça Dilbilgisi-Konuşma-Sözlük. İstanbul: Enderun Kitabevi.
KARA, M. (2007) Türkmen Türkçesi. Türk Lehçeleri Grameri (ed. Ahmet B. ERCİLASUN), Ankara: Akçağ Yayınları, 231-290.
KARAHAN, L. (1996) Anadolu Ağızlarının Sınıflandırılması. Ankara: TDK Yayınları.
KARİNİ, J. (2009) Erdebil İli Ağızları. Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
Karşılaştırmalı Türk lehçeleri Grameri I -Fiil-Basit Çekim (2006) Ankara: TDK Yayınları. (= KTLG-I)
Karşılaştırmalı Türk lehçeleri Fiil Çekim Kılavuzu (2021) (haz. Feyzi ERSOY), Ankara: TDK Yayınları. (= KTLFÇK)
KAZIMOV, Q. Ş. (2010) Müasir Azerbaycan Dili. Morfologiya. Bakü: Elm ve Tehsil.
KİRİŞÇİOĞLU, M. F. (2007) Saha Türkçesi. Türk Lehçeleri Grameri (ed. Ahmet B. ERCİLASUN), Ankara: Akçağ Yayınları, 1229-1284.
KOCAOĞLU, T. (2006) Karay The Trakai Dialect. Lincom Europa.
KOCASAVAŞ, Y. (2005) Türkçede Şahıs Zamirleri. Ankara: TDK Yayınları.
KOMİCANÎ, M. (2017) Ferheng-i ʿāmme-yi Komīcān. Nesim-i Koser.
KORKMAZ, Z. (1964) Eski Anadolu Türkçesindeki -van/-ven, -vuz/-vüz Kişi ve Bildirme Eklerinin Anadolu Ağızlarındaki Kalıntıları. TDAY Belleten, 12, 43-65.
KORKMAZ, Z. (1992) Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.
KORKMAZ, Z. (2003) Türkiye Türkçesi Grameri. Şekil Bilgisi. Ankara: TDK Yayınları.
KORKMAZ, Z. - KARAHAN, L. (2022) Nevşehir İli Ağızları. Türkiye Türkçesi Ağızlarından Seçmeler (ed. Leylâ KARAHAN - Özgür AY), Ankara: TDK Yayınları, 575-613.
KURTBİLAL, N. (2007) Kırım Tatarcası: Sudak Ağızları Üzerine Araştırmalar. Turkish Studies, 2/2, 502-513.
MİRZEZADE, H. (1990) Azerbaycan Dilinin Tarihi Grammatikası. Bakü: Elm.
MİZİRCİ, C. K. (2011) Âşinâyî bâ Zebân-i Turkî-yi Xorâsânî: Meşhed: Firdevsî Üniversitesi.
MUHAMMED, R. (2021) Memluk Türkçesinde Ekler ve İşlevleri. Ankara: TDK Yayınları.
NARTIYEV, N. (2010) Türkmen Dialektologiyası. Aşgabat: Türkmenistanyň Bilim ministriligi.
ÖZDEN, K. (2014) Şah İsmail Metni Esasında Horasan Türkçesinin Kuçan Ağzı (Giriş-Metin-Çeviri-Sözlük). Muğla: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
ÖZKAN, N. (1996) Gagavuz Türkçesi Grameri. Ankara: TDK Yayınları.
ÖZTÜRK, R. (2007) Özbek Türkçesi. Türk Lehçeleri Grameri (ed. Ahmet B. ERCİLASUN), Ankara: Akçağ Yayınları, 291-354.
REHİMOV, M. (1965) Azerbaycan Dilinde Fė’l Şekillerinin Formalaşması Tarihi. Bakü: Elm.
REZAEI, M. (2015) İran-Zencan bölgesi, Kaydar ve Yöresi Ağızları. Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
REZAEIAMALEH, M. (2023) Kaşkayı Türkçesi Ağızları (Giriş-İnceleme-Metin-Sözlük). Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
SALİMEHMED, N. (2006) Bulgaristan Kırcaali İli ve Çevresi Türk Ağzı. Edirne: Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
SCHÖNIG, C. (2013) Modern Türk dillerinin Eş Zamanlı Tasnifi ve Tarihsel Yönleri (İ. SARI, çev.). Dil Araştırmaları, 12, 221-257.
SELİMOVA, L. (2006) Kırım Tatar Türk Ağızları (Akmescit, Bahçesaray, Güney Kıyı bölgesi) (Sesbilgisi). Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
SERT, G. (2020) Eskişehir İli Yörük Ağızları. Ankara: TDK Yayınları.
ŞAABDURAHMANOV, Ş. (1962) O’zbek Adabiy Tili va O’zbek Xalq Shevalari. Taşkent.
SHUKUR, K. (2019) Türkiye Türkçesi, Azerbaycan Türkçesi, Türkmen Türkçesi ve Gagavuz Türkçesiyle Karşılaştırmalı Olarak Irak Türkmen Türkçesi (Ses Bilgisi, Fiil, Metin, Sözlük). Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
ŞİMŞEK, A. (2020) İskeçe İli Ağızları. Ankara: TDK Yayınları.
ŞİRELİYEV, M. Ş. (2008) Azerbaycan Dialektologiyasının Esasları. Bakü: Elm.
TAMİR, F. (2007) Kazak Türkçesi. Türk Lehçeleri Grameri (ed. Ahmet B. ERCİLASUN), Ankara: Akçağ Yayınları, 429-480.
TATCI, M. (1990) Yûnus Emre Dîvânı. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
TAVKUL, U. (2007) Karaçay-Malkar Türkçesi. Türk Lehçeleri Grameri (ed. Ahmet B. ERCİLASUN), Ankara: Akçağ Yayınları, 883-938.
TEKİN, T. (1994) Tunyukuk Yazıtı. İstanbul: Simurg Yayınları.
TEKİN, T. (1988) Volga Bulgar Kitabeleri ve Volga Bulgarcası. Ankara: TDK Yayınları.
TEKİN, T. (2003) Orhon Türkçesi Grameri. Türk Dilleri Araştırmaları Dizisi 9.
TOR, G. (2014) Mersin (İçel) ve Kıbrıs Türk Ağızlarında Geniş Zaman Çekimi. TDAY Belleten 62, 237-267.
TULUM, M. (2011) Osmanlı Türkçesine Giriş. Anadolu Üniversitesi.
YAGHOOBİ, V. (2011) Bir Kaşkay Türk Şiiri Antolojisi: Ḳaşḳā’i Şiʽri yā Āsār-i Şuʽarā-yi Ḳaşḳā’î. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
YAZICI ERSOY, H. (2007) Başkurt Türkçesi. Türk Lehçeleri Grameri (ed. Ahmet B. ERCİLASUN), Ankara: Akçağ Yayınları, 749-810.
YILDIRIM, Z. (2020) İran Sahası Göklen ve Nohur Türkmen Ağızları. Ankara: TDK Yayınları.
YAVUZARSLAN, P. (2005) Türk Dilinde Kişi Eklerinin Tarihsel Gelişimi ve Değişimi. ICANAS (International Congress of Asian and North African Studies, 1953-1966.
Genel Ağ Kaynakları/E-resources
https://books.google.com.tr/
https://www.ordukentgazetesi.com/
|
